4 / 45 · 0%
04 / 452 мин

Бос күлкі және еңбек

4-қара сөз · Дарынсыз жалтақтар


Әрбір байқаған адам білсе керек: күлкі өзі бір мастық екенін, әрбір мас кісіден ғафил көп өтетұғынын да, әрбір мастың сөйлеген кезінде бас ауыртатұғынын. Бұлай болғанда, күлкіге салынған кісі не шаруадан, не ақылдан, не бір ұят келерлік істен құр, ғафил көп өткізіп отырса керек. Осындай ғафилдік көп өткізіп, өлмеген кісінің не дүниеде, не ахиретте басы бір ауырмай қалмаса керек.

Әрбір уайым-қайғы ойлағыш кісі не дүние шаруасына, не ахирет шаруасына өзгеден жинақырақ болса керек. Әрбір жинақылықтың түбі кәніш болса керек. Енді олай болғанда, үнемі уайым-қайғыменен жүре аламыз ба? Үнемі күлмей жүруге жан шыдай ма екен? Жоқ, мен үнемі уайым-қайғыменен бол демеймін. Уайым-қайғысыздығыңа уайым-қайғы қыл дағы, сол уайым-қайғысыздықтан құтыларлық орынды харекет табу керек һәм қылу керек. Әрбір орынды харекет өзі де уайым-қайғыны азайтады, орынсыз күлкіменен азайтпа, орынды харекетпен азайт!

Шығар есігін таба алмай, уайым-қайғының ішіне кіріп алып, қамалып қалмақ, ол өзі де – бір антұрғандық. Және әрбір жаман кісінің қылығына күлсең, оған рахаттанып күлме, ыза болғаныңнан күл, ызалы күлкі – өзі де қайғы. Ондай күлкіге үнемі өзің де салынбассың, әрбір жақсы адамның жақсылық тапқанына рахаттанып күлсең, оның жақсылықты жақсылығынан тапқандығын ғибрат көріп күл. Әрбір ғибрат алмақтың өзі де мастыққа жібермей, уақытымен тоқтатады.

Көп күлкінің бәрін де мақтағаным жоқ, оның ішінде бір күлкі бар-ау –құдай жаратқан орныменен іштен, көкіректен, жүректен келмейді, қолдан жасап, сыртыменен бет-аузын түзеп, бай-бай күлкінің әнін сәндеп, әдемішілік үшін күлетін бояма күлкі.

Адам баласы жылап туады, кейіп өледі. Екі ортада, бұ дүниенің рахатының кайда екенін білмей, бірін-бірі аңдып, біріне-бірі мақтанып, есіл өмірді ескерусіз, босқа, жарамсыз қылықпен, қор етіп өткізеді де, таусылған күнде бір күндік өмірді бар малына сатып алуға таба алмайды.

Қулық саумақ, көз сүзіп, тіленіп, адам саумақ – өнерсіз иттің ісі. Әуеліқұдайға сыйынып, екінші өз қайратыңа сүйеніп, еңбегіңді сау, еңбек қылсаң, қара жер де береді, құр тастамайды.

0 Келесі сөз5. Арсыз байлыққа құмарлық

Түсіндірме

4-қара сөз · Дарынсыз жалтақтар

Негізгі ой

Абай бос күлкіні мастыққа теңейді: ол адамды ғафилдікке, шаруа мен ақылдан құр қалуға апарады. Бірақ үнемі қайғыру да шешім емес — қайғыдан да, бос күлкіден де орынды еңбек құтқарады.

Қарапайым тілмен

  • Абай айтады: «күлкі өзі бір мастық» — көп күлген адам шаруадан да, ақылдан да құр қалып, ғафил болады.
  • Уайым-қайғы ойлайтын адам жинақы болады, бірақ үнемі қайғырып жүру де мүмкін емес; қайғыны бос күлкімен емес, «орынды харекетпен» азайту керек.
  • Жаман адамның қылығына рахаттанып емес, ызаланып күл; жақсы адамның жақсылығына қуанып, одан ғибрат алып күл.
  • Іштен шықпайтын, сән үшін жасалатын «бояма күлкі» — жалған күлкі.
  • Адам жылап туып, кейіп өледі; өмірді таласпен босқа өткізіп, соңында бір күндік өмірді бар малына сатып ала алмайды.
  • Қулықпен, тіленумен күн көру — «өнерсіз иттің ісі»; құдайға сыйынып, өз қайратыңа сүйеніп еңбек етсең, қара жер де береді.

Қиын сөздер

Ғафил
бейқам, ештеңені аңғармайтын.
Ахирет
о дүние.
Кәніш
кеніш, байлық көзі.
Харекет
іс-әрекет, қимыл.
Ғибрат
үлгі, тағылым, сабақ.

Ойлануға сұрақ

Соңғы рет қашан біреудің жақсылығына шын жүректен қуанып күлдің?

Бұл — редакцияның түсіндірмесі, Абайдың сөзі емес. Жасанды интеллект көмегімен дайындалды.

Цитатамен бөлісу